|
|
|
|
|
مرد بیکاری برای آبدارچی گری در شرکت مایکروسافت تقاضای کار داد. رئیس هیات مدیره با او مصاحبه کرد و نمونه کارش را پسندید.سرانجام به او گفت شما پذیرفته شده اید. آدرس ایمیل تان را بدهید تا فرم های استخدام را برای شما ارسال کنم.مرد جواب داد : متاسفانه من کامپیوتر شخصی و ایمیل ندارم.رئیس گفت امروزه کسی که ایمیل ندارد وجود خارجی ندارد و چنین کسی نیازی هم به شغل ندارد. مرد در کمال ناامیدی آنجا را ترک کرد. نمی دانست با ده دلاری که در جیب داشت چه کند.تصمیم گرفت یک جعبه گوجه فرنگی خریده دم در منازل مردم ان را بفروشد. او ظرف چند ساعت سرمایه اش را دوبرابر کرد . به زودی یک گاری خرید. اندکی بعد یک کامیون کوچک و چندی بعد هم ناوگان توزیع مواد غذایی خود را به راه انداخت. او دیگر مرد ثروتمند و معروفی شده بود. تصمیم گرفت بیمه عمر بگیرد. به یک نمایندگی بیمه رفت وسرویسی را انتخاب کرد. نماینده بیمه آدرس ایمیل او را خواست ولی مرد جواب داد ایمیل ندارم. نماینده بیمه با تعجب پرسید شما ایمیل ندارید ولی صاحب یکی از بزرگترین امپراتوریهای توزیع مواد غذایی در آمریکا هستید تصورش را بکنید اگر ایمیل داشتید چه می شدید؟ مرد گفت احتمالا آبدارچی شرکت مایکروسافت بودم |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه بیستم اردیبهشت 1390ساعت 11:41 توسط علی آل محمدی
|
|
||
|
|
|
|
|
دختری کنجکاو میپرسید: ایها الناس عشق یعنی چه؟ دختری گفت: اولش رویا آخرش بازی است و بازیچه مادرش گفت: عشق یعنی رنج پینه و زخم و تاول کف دست پدرش گفت: بچه ساکت باش بی ادب! این به تو نیامده است رهروی گفت: کوچه ای بن بست سالکی گفت: .... راه پر خم و پیچ در کلاس سخن معلم گفت: عین و شین است و قاف، دیگر هیچ دلبری گفت: شوخی لوسی است تاجری گفت: عشق کیلو چند؟ مفلسی گفت: عشق پر کردن شکم خالی زن و فرزند شاعری گفت: یک کمی احساس مثل احساس گل به پروانه عاشقی گفت: خانمان سوز است بار سنگین عشق بر شانه شیخ گفتا: گناه بی بخشش واعظی گفت: واژه بی معناست زاهدی گفت: طوق شیطان است محتسب گفت: منکر عظماست قاضی شهر گفت: عشق را فرمود حد هشتاد تازیانه به پشت جاهلی گفت: عشق را عشق است پهلوان گفت: جنگ آهن و مشت رهگذر گفت: طبل تو خالی است یعنی آهنگ آن ز دور خوش است دیگری گفت: از آن بپرهیزید یعنی از دور کن بر آتش دست چون که بالا گرفت بحث و جدل توی آن قیل و قال من دیدم طفل معصوم با خودش می گفت: من فقط یک سوال پرسیدم |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه هفتم اردیبهشت 1390ساعت 16:40 توسط علی آل محمدی
|
|
||
|
|
|
|
|
درويشي به اشتباه فرشتگان به جهنم فرستاده ميشود . پس از اندك زماني داد شيطان در مي آيد و رو به فرشتگان مي كند و مي گويد : جاسوس مي فرستيد به جهنم!؟ از روزي كه اين ادم به جهنم آمده مداوم در جهنم در گفتگو و بحث است و جهنميان را هدايت مي كند و... حال سخن درويشي كه به جهنم رفته بود اين چنين است: با چنان عشقي زندگي كن كه حتي بنا به تصادف اگر به جهنم افتادي خود شيطان تو را به بهشت باز گرداند |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه سی ام فروردین 1390ساعت 15:4 توسط علی آل محمدی
|
|
||
|
|
|
|
|
نمی دونم از کیست ولی خیلی زیباست اشک من رو که در آورد خاطرات كودكي زيباترند
|
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم فروردین 1390ساعت 11:0 توسط علی آل محمدی
|
|
||
|
|
|
|
|
جادوگری که روی درخت انجیر زندگی میکند
|
||
|
+
نوشته شده در شنبه هفتم اسفند 1389ساعت 11:2 توسط علی آل محمدی
|
|
||
|
|
|
|
|
خدا مارو برای هم نمی خواست فقط می خواست ، همو فهمیده باشیم بدونیم نیمه ی ما ، مال ما نیست فقط خواست ، نیمه مونو دیده باشیم
تموم لحظه های این تب تلخ خدا از حسرت ما با خبر بود خودش مارو برای هم نمی خواست خودت دیدی دعامون بی اثر بود
چه سخته مال هم باشیم و بی هم می بینم میری و می بینی میرم تو وقتی هستی اما دوری از من نه میشه زنده باشم ، نه بمیرم
نمیگم دلخور از تقدیرم اما تو می دونی چقدر دلگیره این عشق فقط چون دیر باید می رسیدیم داره رو دست ما میمیره این عشق
تموم لحظه های این تب تلخ خدا از حسرت ما با خبر بود خودش مارو برای هم نمی خواست خودت دیدی دعامون بی اثر بود
خدا مارو برای هم نمی خواست فقط می خواست ، همو فهمیده باشیم بدونیم نیمه ی ما ، مال ما نیست فقط خواست ، نیمه مونو دیده باشیم
|
||
|
+
نوشته شده در شنبه هفتم اسفند 1389ساعت 9:29 توسط علی آل محمدی
|
|
||
|
|
|
|
|
مرد ميانسالي وارد فروشگاه اتومبيلBMW شد. آخرين مدلي را ديده و پسنديده بود؛ پس وجه را پرداخت و سوار بر اتومبيل تندروي خود شد و از فروشگاه بيرون آمد. قدري راند و از شتاب اتومبيل لذّت برد. وارد بزرگراه شد و قدري بر سرعت اتومبيل افزود. کروکي اتومبيل را پايين داد تا باد به صورتش بخورد ولذّت بيشتري ببرد. چند شاخ مو بر بالاي سرش در تب و تاب بود و با حرکت باد به اين سوي و آن سوي ميرفت. پاي را بر پدال گاز فشرد و اتومبيل گويي پرندهاي بود رها شده از قفس. سرعت به ١٦٠ کيلومتر در ساعت رسيد. مرد به اوج هيجان رسيده بود. نگاهي به آينه انداخت. ديد اتومبيل پليس به سرعت در پي او ميآيد و چراغ گردانش را روشن کرده و صداي آژيرش را نيز به اوج فلک رسانده است. مرد اندکي مردّد ماند که از سرعت بکاهد يا فرار را بر قرار ترجيح دهد. لَختي انديشيد. سپس براي آن که قدرت و سرعت اتومبيلش را بيازمايد يا به رخ پليس بکشد بر سرعتش افزود. به ١٨٠ رسيد و سپس ٢٠٠ را پشت سر گذاشت، از ٢٢٠ گذشت و به ٢٤٠ رسيد. اتومبيل پليس از نظر پنهان شد و او دانست که پليس را مغلوب کرده است. ناگهان به خود آمد و گفت، "مرا چه ميشود که در اين سنّ و سال با اين سرعت ميرانم؟ باشد که بايستم تا او بيايد و بدانم چه ميخواهد." از سرعتش کاست و سپس در کنار جادّه منتظر ايستاد تا پليس برسد. اتومبيل پليس آمد و پشت سرش توقّف کرد. افسر پليس به سوي او آمد، نگاهي به ساعتش انداخت و گفت، "ده دقيقه ديگر وقت خدمتم تمام است. امروز جمعه است و قصد دارم براي تعطيلات چند روزي به مرخّصي بروم. سرعتت آنقدر بود که تا به حال نه ديده بودم و نه شنيده بودم. خصوصا اينكه به هشدار من توجهي نكردي و وقتي منو پشت سرت ديدي سرعتت رو بيشتر و بيشتر كرده و از دست پليس فرار كردي. تنها اگر دليلي قانعکننده داشته باشي که چرا به اين سرعت ميراندي، ميگذارم بروي." مرد ميانسال نگاهي به افسر کرد و گفت، "ميدوني، جناب سروان؛ سالها قبل زن من با يک افسر پليس فرار کرد. وقتي شما رو آژير كشان پشت سرم ديدم، تصوّر کردم داري اونو برميگردوني"! افسر خنديد و گفت: "روز خوبي داشته باشيد، آقا" و برگشت سوار اتومبيلش شد و رفت.!!!! |
||
|
+
نوشته شده در جمعه بیست و یکم آبان 1389ساعت 13:19 توسط علی آل محمدی
|
|
||
|
|
|
|
|
مجله آمريکايی فوربس که هر سال فهرست ثروتمندترين افراد جهان را منتشر می کند امسال اعلام کرد که برای دومين بار از سال ۱۹۹۵ بيل گيتز بنیادگذار کمپانی مايکروسافت در صدر فهرست ثروتمندان جهان قرار ندارد.عنوان « ثروتمندترين فرد جهان» امسال به کارلوس اسليم غول صنعت رسانه ای از مکزيک تعلق گرفت که ثروت او ۵/۵۳ ميليارد دلار است.کارلوس اسليم که شرکت او به نام « امريکن موويل » صاحب سرمايه های بزرگی در شرکت های مخابراتی و ارتباطی گوناگون است از سال ۱۹۹۴ به اين سو اولين فرد غيرآمريکايی است که در صدر اين فهرست قرار می گيرد. |
||
|
+
نوشته شده در جمعه بیست و یکم آبان 1389ساعت 13:9 توسط علی آل محمدی
|
|
||
|
|
|
|
|
بر خلاف تصور خيلي ها كه فكر مي كنند عشق يكباره پيدا مي شود و هميشه مي ماند و يا حتي بيشتر مي شود؛ واقعيت اينست كه عشق ممكن است يك لحظه ايجاد شود، اما همانند بذري است و در صورتي باقي مي ماند و رشد مي كند كه در زمين مناسبي جاي گيرد، آب و نور كافي به آن برسانيم؛ مرتب آفت كشي كنيم و به آن كود بدهيم و مستمراً به آن رسيدگي نمائيم. ما عاشق ايده آلها و كمالها مي شويم و از نقصان ها مي گريزيم. شايد تعجب كنيد اگر بدانيد معمولا انسانها عاشق يك موجود كامل و بدون نقص در ذهن خود مي شوند و هنگامي كه اين تصوير ذهني را منطبق با يك دختر يا يك پسر در اطراف خود ميكنند، به آن نام عشق مي نهند. پس عشق به آن دختر آن وقتي رشد مي يابد و قلب ما را به تپش وا مي دارد كه او خود را منطبق با تصوير ذهني ما ارائه دهد. و هنگامي كه به مرور او را متفاوت از ذهنيات خود بيينم ، عشق ما رو به افول مي رود. اما اينكه تصوير ذهني ما چگونه بايد در بيرون شكل بگيرد و حفظ شود نياز به تخصص و منطق دارد ، لذا عشق ما فوق عقل است ، يعني اينكه بايد از مسير عقلاني و منطقي گذر كند و بالاتر از تفكر خام ما باشد ، نه به عكس . يعني عشق نبايد مادون فكر باشد. عشقي كه مادون باشد، و از سطح پائين تري برخوردارست ، ارزش ندارد تا برايش بميريم. پس اگر در زندگي به مرور دريافتيم همسرمان از زير بار وظايف و مسئوليتهاي خود شانه خالي مي كند، لذتهاي خود را محور قرار مي دهد و هنوز « من» بودن محور فكري اوست. اينگونه مي شود كه كسالت مزمن عشق، را به چشم خواهيم ديد. |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه سی ام خرداد 1389ساعت 10:21 توسط علی آل محمدی
|
|
||
|
|
|
|
|
این هم فقط بخاطر داداش حسین خودم خدایا فاصله ات تا من خودت گفتی که کوتاهه |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم خرداد 1389ساعت 17:25 توسط علی آل محمدی
|
|
||